medium

Liesbeth en haar gave

Paragnost LIESBETH VAN DIJK (61) ziet haar gave eerder als een handicap, dan als een zege. ‘Al mijn zintuigen zijn overbelast,’ vertelt ze. ‘Maar ik heb het van jongs af aan positief kunnen gebruiken.’ Vanaf volgende week zal één van Nederlands befaamdste mediums in Privé haar ervaringen delen of werpt zij haar blik op een bekend persoon of belangrijke gebeurtenis. Ook beantwoordt Liesbeth wekelijks vragen van lezers…

LIESBETH VAN DIJK beschikt over een gave wat haar leven er bepaald niet makkelijk op heeft gemaakt. ‘Ik heb blijkbaar een stofje in mijn hersenen waardoor ik uit mezelf kan treden,’ vertelt de bekende paragnost. ‘Ik pik signalen van mensen op die veel anderen niet kunnen waarnemen. Mijn zintuigen zijn als het ware overbelast. Ik zie mijn paranormaliteit als een handicap, omdat het mijn leven behoorlijk beheerst. Aan de andere kant weet ik ook niet beter. Ik ben het uiteindelijk op een positieve manier gaan inzetten om mensen te helpen door spiritueel advies te geven.’

Cliënten uit het hele land van alle rangen en standen zoeken Liesbeth van Dijk die ooit meedeed aan het KRO-programma ‘Op Zoek Naar Het Zesde Zintuig’ op in haar drukke praktijk in Den Haag. Ook zakenmensen, een aantal politici en bekende Nederlanders komen met dilemma’s waar ze mee worstelen. ‘Ik kan natuurlijk niet vertellen wie er bij mij op consult komen,’ vervolgt ze. ‘Daar loopt niet iedereen mee te koop. De vragen gaan voornamelijk over liefde, relaties, kinderen, gezondheid en financiën. Kortom alle aspecten van het leven.’

Als kind wist Liesbeth al dat ze anders was dan haar leeftijdsgenoten. ‘Het begon ongeveer toen ik zes was,’ zegt ze. ‘Op een avond zag ik een soort diafilmpje op de muur. Er werd een man door zijn hoofd geschoten. Geschrokken en overstuur rende ik naar mijn ouders en vertelde wat ik had gezien. Dat een bekende van hen vermoord zou worden. Bleek de volgende ochtend dat de Amerikaanse president JOHN F. KENNEDY precies zo was vermoord zoals ik had waargenomen. Mijn ouders bewonderden hem enorm. Heel bizar! Ook voor mijn ouders. Het zette, zo jong, mijn leven al behoorlijk op z’n kop. Daarom weet ik ook zo goed wat paranormaal begaafde kinderen doormaken. Die moeten echt goed begeleid worden.’

 

Natuur

 Van Dijk legt een sterk verband met haar gave en de natuur. ‘Bij dieren zijn hun zintuigen ook heel sterk ontwikkeld. Een hond of kat ruikt ook wat hun baasje onder z’n lede heeft. Of die een epileptische aanval gaat krijgen, kanker heeft of hartproblemen. Ik ruik als het ware aan mensen als een hond. De geur van angst en kwetsbaarheid… binnen een minuut krijg ik het door. Ik kan door mijn sterk ontwikkelde zintuigen dan ook heel snel tot de kern van het probleem komen. Het is zoals we handelen in het oerwoud. Dan moet je ook overleven op je zintuigen. Kun je die plant wel of niet eten? Of dat water drinken? Een paar honderd jaar geleden hadden mensen echt geen tijd om na te denken tijdens het jagen. Dan moest je veel meer dan nu vertrouwen op je gezichtsvermogen, gehoor en reuk.’

 

Dankbaar

Liesbeth heeft een keer een meneer op straat aangesproken dat hij onmiddellijk naar het ziekenhuis moest. ‘Hij keek me aan alsof ik volledig gestoord was. Wat ik me trouwens ook goed kon voorstellen. Maar ik bleef aandringen. Geef me voor mijn part aan bij de politie als er niks aan de hand is, maar ga nu naar het ziekenhuis, drong ik aan. Uiteindelijk is hij gegaan. Bleek zijn bloeddruk zo gevaarlijk hoog te zijn dat hij op een haar na getroffen zou worden door een hersenbloeding. Die man was me natuurlijk eeuwig dankbaar.’

Maar waarom kunnen paragnosten eigenlijk niet de winnende lottoballen voorspellen als ze in de toekomst kunnen kijken? ‘Winnende lottoballen zijn een kans. Dat heeft niets te maken met iets dat vastligt,’ reageert ze. ‘Was het maar waar! Dan was ik miljardair geweest, haha. Iets anders zijn dillema’s van bedrijfsdirecteuren. Of iets een succes wordt of niet. Of er de juiste keuzes worden gemaakt bij bijvoorbeeld investeringen, overnames… Dat voel ik nog weleens aan. En anders stuur ik mensen door naar andere gerespecteerde ‘zieners’. Ik werk veel samen met een paar goede andere erkende spirituele hulpverleners.’

Soms wordt Liesbeth op bijvoorbeeld een feestje aangesproken of ze niet even wat over die persoon kan vertellen. ‘Maar je vraagt de bakker op een feest toch ook niet of hij een brood kan bakken? Ik kan daar slecht tegen. In mijn praktijk neem ik alle tijd voor mensen met hun vragen.’

 

Helicopterview

Haar twee kinderen ALLARD (31) en JULIA (29) zaten in ieder geval niet te wachten op spirituele adviezen van hun moeder. ‘Als ik wel eens iets onschuldigs zei werden ze boos. Mam stop eens met die YOMANDA praktijken, kreeg ik dan te horen. Ik heb ze wel geprobeerd psychologisch op te voeden. Probeer eens te kijken met een ‘helicopterview’. Kijk door de ogen van iemand anders. Dat doe ik in mijn praktijk ook. Ik wil cliënten zelfinzicht geven, bewuster maken van zichzelf.’

Dat ze altijd met anderen bezig is, blijkt nogal een zware wissel te trekken op haar eigen liefdesleven. ‘Een relatie is voor mij heel moeilijk,’ bekent Liesbeth die twintig jaar geleden is gescheiden. ‘Geen man houdt het met me uit. Ik snap dat wel. Altijd die onrust in m’n hoofd.’  

Door JEROEN VAN DER WEIJDEN

Paragnost LIESBETH VAN DIJK ziet haar gave eerder als een handicap, dan als een zege. ‘Al mijn zintuigen zijn overbelast,’ vertelt ze. ‘Maar ik heb het van jongs af aan positief kunnen gebruiken.’ Vanaf volgende week zal één van Nederlands befaamdste mediums in haar ervaringen delen of werpt zij haar blik op een bekend persoon of belangrijke gebeurtenis. Ook beantwoordt Liesbeth wekelijks vragen van lezers…

LIESBETH VAN DIJK beschikt over een gave wat haar leven er bepaald niet makkelijk op heeft gemaakt. ‘Ik heb blijkbaar een stofje in mijn hersenen waardoor ik uit mezelf kan treden,’ vertelt de bekende paragnost. ‘Ik pik signalen van mensen op die veel anderen niet kunnen waarnemen. Mijn zintuigen zijn als het ware overbelast. Ik zie mijn paranormaliteit als een handicap, omdat het mijn leven behoorlijk beheerst. Aan de andere kant weet ik ook niet beter. Ik ben het uiteindelijk op een positieve manier gaan inzetten om mensen te helpen door spiritueel advies te geven.’

Cliënten uit het hele land van alle rangen en standen zoeken Liesbeth van Dijk die ooit meedeed aan het KRO-programma ‘Op Zoek Naar Het Zesde Zintuig’ op in haar drukke praktijk in Den Haag. Ook zakenmensen, een aantal politici en bekende Nederlanders komen met dilemma’s waar ze mee worstelen. ‘Ik kan natuurlijk niet vertellen wie er bij mij op consult komen,’ vervolgt ze. ‘Daar loopt niet iedereen mee te koop. De vragen gaan voornamelijk over liefde, relaties, kinderen, gezondheid en financiën. Kortom alle aspecten van het leven.’

Als kind wist Liesbeth al dat ze anders was dan haar leeftijdsgenoten. ‘Het begon ongeveer toen ik zes was,’ zegt ze. ‘Op een avond zag ik een soort diafilmpje op de muur. Er werd een man door zijn hoofd geschoten. Geschrokken en overstuur rende ik naar mijn ouders en vertelde wat ik had gezien. Dat een bekende van hen vermoord zou worden. Bleek de volgende ochtend dat de Amerikaanse president JOHN F. KENNEDY precies zo was vermoord zoals ik had waargenomen. Mijn ouders bewonderden hem enorm. Heel bizar! Ook voor mijn ouders. Het zette, zo jong, mijn leven al behoorlijk op z’n kop. Daarom weet ik ook zo goed wat paranormaal begaafde kinderen doormaken. Die moeten echt goed begeleid worden.’

Natuur

Liesbeth van Dijk legt een sterk verband met haar gave en de natuur. ‘Bij dieren zijn hun zintuigen ook heel sterk ontwikkeld. Een hond of kat ruikt ook wat hun baasje onder z’n lede heeft. Of die een epileptische aanval gaat krijgen, kanker heeft of hartproblemen. Ik ruik als het ware aan mensen als een hond. De geur van angst en kwetsbaarheid… binnen een minuut krijg ik het door. Ik kan door mijn sterk ontwikkelde zintuigen dan ook heel snel tot de kern van het probleem komen. Het is zoals we handelen in het oerwoud. Dan moet je ook overleven op je zintuigen. Kun je die plant wel of niet eten? Of dat water drinken? Een paar honderd jaar geleden hadden mensen echt geen tijd om na te denken tijdens het jagen. Dan moest je veel meer dan nu vertrouwen op je gezichtsvermogen, gehoor en reuk.’

Dankbaar

Liesbeth heeft een keer een meneer op straat aangesproken dat hij onmiddellijk naar het ziekenhuis moest. ‘Hij keek me aan alsof ik volledig gestoord was. Wat ik me trouwens ook goed kon voorstellen. Maar ik bleef aandringen. Geef me voor mijn part aan bij de politie als er niks aan de hand is, maar ga nu naar het ziekenhuis, drong ik aan. Uiteindelijk is hij gegaan. Bleek zijn bloeddruk zo gevaarlijk hoog te zijn dat hij op een haar na getroffen zou worden door een hersenbloeding. Die man was me natuurlijk eeuwig dankbaar.’

Maar waarom kunnen paragnosten eigenlijk niet de winnende lottoballen voorspellen als ze in de toekomst kunnen kijken? ‘Winnende lottoballen zijn een kans. Dat heeft niets te maken met iets dat vastligt,’ reageert ze. ‘Was het maar waar! Dan was ik miljardair geweest, haha. Iets anders zijn dillema’s van bedrijfsdirecteuren. Of iets een succes wordt of niet. Of er de juiste keuzes worden gemaakt bij bijvoorbeeld investeringen, overnames… Dat voel ik nog weleens aan. En anders stuur ik mensen door naar andere gerespecteerde ‘zieners’. Ik werk veel samen met een paar goede andere erkende spirituele hulpverleners.’

Soms wordt Liesbeth op bijvoorbeeld een feestje aangesproken of ze niet even wat over die persoon kan vertellen. ‘Maar je vraagt de bakker op een feest toch ook niet of hij een brood kan bakken? Ik kan daar slecht tegen. In mijn praktijk neem ik alle tijd voor mensen met hun vragen.’

Haar twee kinderen ALLARD en JULIA zaten in ieder geval niet te wachten op spirituele adviezen van hun moeder. ‘Als ik weleens iets onschuldigs zei werden ze boos. Mam stop eens met die YOMANDA praktijken, kreeg ik dan te horen. Ik heb ze wel geprobeerd psychologisch op te voeden. Probeer eens te kijken met een ‘helicopterview’. Kijk door de ogen van iemand anders. Dat doe ik in mijn praktijk ook. Ik wil cliënten zelfinzicht geven, bewuster maken van zichzelf.’

Dat ze altijd met anderen bezig is, blijkt nogal een zware wissel te trekken op haar eigen liefdesleven. ‘Een relatie is voor mij heel moeilijk,’ bekent Liesbeth die twintig jaar geleden is gescheiden. ‘Geen man houdt het met me uit. Ik snap dat wel. Altijd die onrust in m’n hoofd.’

Door JEROEN VAN DER WEIJDEN

Je kunt Liesbeth ook volgen op:

Je kunt Liesbeth ook volgen op: